AKTUALNOŚCI
GALERIE
MIEJSCA I LUDZIE

Park Przyjaźni

    .
    fot. Tomek Skórzewski

    Podstawowe informacje

    rodzaj miejsca
    park

    Nie ma nic przyjemniejszego od cienia rzucanego przez rosłe drzewo w skwarne letnie popołudnie. Nie do przecenienia jest też relaksujący spacer wśród soczystej zieleni po ciężkim i stresującym dniu. Lekarstwem dla zmęczonych uszu jest świergot ptaków, rechot żab i brzęczenie owadów. Dlatego tak cenne są dla mieszczuchów wszelkiego rodzaju skwery, zieleńce i parki, które bywają miejscami bezcennych spotkań towarzyskich oraz rekreacji. Z upływem lat wpisują się one w krajobraz miasta, stając się jego ważną wizytówką. Nie inaczej stało się z kaliskim Parkiem Przyjaźni, choć łatwo nie było.

     

    A łatwo być nie mogło. Teren obecnego parku, czyli około 10 ha w kwadracie ulic Skalmierzyckiej, Polnej i Trasy Bursztynowej, był zwykłą kopalnią gliny. Na początku dwudziestolecia międzywojennego, w Kaliszu, dla odbudowy zniszczonego miasta powstało 6 cegielni, w tym interesująca nas cegielnia „Czaszki”. Po II wojnie światowej najpierw ją znacjonalizowano, a z czasem zamknięto. Pozostały po niej nieużytki, które przypominać musiały jako żywo, położone nieopodal, do dziś niezagospodarowane „glinianki”, znajdujące się między ulicą Częstochowską a Polną. W latach 1977-1978 na starych wyrobiskach cegielni „Czaszki” założono nowy park, nadając mu jakby nie było piękną nazwę „Park Przyjaźni”. Czy nazwa ta od początku brzmiała „Park Przyjaźni”, czy też przed laty zagubiono oczywisty jak na tamte czasy człon o przyjaźni „polsko-radzieckiej”? Nie wiadomo. Nie wiadomo też, kto był projektantem parku. A patrząc z lotu ptaka na przebieg ścieżek i usytuowanie kolejnych jego elementów, nie można oprzeć się wrażeniu, że musiała istnieć jakaś przewodnia myśl urządzania tego terenu. 

     

    Przez lata „Park Przyjaźni” parku nie przypominał. Niewyrośnięte drzewa i krzewy, cieszyły jedynie dzieci, które pagórkowate tereny traktowały zimą jako naturalne tory saneczkowe. Z upływem czasu „Park Przyjaźni” nabierał jednak rumieńców i obecnie stanowi jedno z ciekawszych i popularniejszych „zielonych” miejsc Kalisza. Jego oś stanowi 5 stawków, rozdzielonych bądź to groblami, bądź to przerzuconymi nad strumieniami drewnianymi mostkami. Ważnym miejscem jest tu amfiteatr - ulubieniec kaliskich partii i wszelkiej maści organizacji, wykorzystywany jako scena podczas festynów oraz wieców przedwyborczych. Na początku lat 90. ubiegłego wieku, w części parku od strony ulicy Polnej wzniesiono korty tenisowe. Po sąsiedzku znajduje się boisko piłkarskie, które po remoncie przeprowadzonym kilka lat temu zyskało sztuczna nawierzchnię i oświetlenie. Przy wejściu głównym, od strony ulicy Skalmierzyckiej, do dnia dzisiejszego zachowały się płyty chodnikowe z nazwami wszystkich gmin i miast, powołanego do życia w roku 1976 a obecnie nieistniejącego, województwa kaliskiego. Nie przetrwał niestety do naszych czasów legendarny „Ptyś”, jedyny w parku legalny punkt gastronomiczny. Przebudowując i powiększając  budynek „Ptysia” utracono bezpowrotnie magię tego kultowego dla bywalców „Parku Przyjaźni” miejsca.

     

    Andrzej Drewicz 

    Komentarze

    Najczęściej odwiedzane

    The browser you use is not supported by this application, probably because it lacks some critical features.
    For a better experience, please consider using this application with a supported browser.