AKTUALNOŚCI
GALERIE
MIEJSCA I LUDZIE

PORADY. Końcówki specjalistów czyli różnice między psychiatrą, psychologiem i psychoterapeutą

    Moje kilkunastoletnie doświadczenie wskazuje na spore zamieszanie w rozróżnianiu fachowców zajmujących się ludzką psychiką. Psycholog-psychiatra - co za różnica?! W efekcie osoby borykające się z trudnościami, cierpieniem psychicznym czy dolegliwościami utrudniającymi normalne funkcjonowanie nie mają jasności z kim powinny je omówić.

    Dodatkową trudnością są obciążające stereotypy. Skrót myślowy, w którym psychiatra to „ten od wariatów”, rozciąga się na pozostałych specjalistów od psychiki, bo ostatecznie wszyscy mają fach zaczynający się od „psych…”. Przez te niejasności decyzja o wizycie w gabinecie psychiatry, psychologa czy psychoterapeuty jest odkładania przez wiele osób do momentu, w którym cierpienie jest trudne do wytrzymania, a nawet wtedy wiąże się ze wstydem, poczuciem porażki i przekonaniem o stygmatyzacji kontaktem z nim.

    Ostatecznie część klientów znika w gabinetach lekarzy rodzinnych czy neurologów. „Bo nerwolog jest od nerwów”, jak kiedyś wyjaśniła mi indagowana pacjentka. Tymczasem to właśnie końcówka w nazwie zawodu robi wielką różnicę, przez którą pewne sprawy można załatwić z psychiatrą, a nigdy z psychologiem, inne z psychologiem, bo z psychiatrą się nie da, a jeszcze kolejne najlepiej zanieść od razu do psychoterapeuty. Chciałabym krótko opisać każdy zawód, zasoby teoretyczne, doświadczenie i możliwości drzemiące w fachowcach, którzy się nimi parają. 

    Psychiatra jest lekarzem specjalistą. Ukończył sześcioletnie studia na Uniwersytecie Medycznym i roczny staż w szpitalu, dzięki czemu posiada tytuł lekarza i wiedzę ogólnomedyczną. Pracując na oddziale psychiatrycznym, ukończył pięcioletnie szkolenie specjalizacyjne, czyli kursy teoretyczne i staże w placówkach zajmujących się leczeniem różnych zaburzeń psychicznych oraz zdał egzamin z teorii i praktyki, dzięki czemu uzyskał tytuł specjalisty w dziedzinie psychiatrii. Pozwala on diagnozować i prowadzić leczenie farmakologiczne chorób i zaburzeń psychicznych w oparciu o aktualną wiedzę medyczną i zgodnie z etyką lekarską, decydować o kierowaniu na specjalistyczne badania lub do placówek leczniczych, a także decydować o czasowej niezdolności do pracy (czyli wystawiać zwolnienia). Psychiatra nie ma uprawnień do prowadzenia psychoterapii, chyba że ukończył stosowne szkolenie i uzyskał tytuł psychoterapeuty.

    Psycholog ukończył pięcioletnie studia i ma tytuł magistra. W trakcie studiów zdobywał ogólną wiedzę z różnych gałęzi psychologii (m.in. społecznej, poznawczej, klinicznej, rozwojowej, pracy, osobowości…). Dwa ostatnie lata studiów odbywał się w ramach wybranej ścieżki specjalizacyjnej, co stanowiło pogłębianie wiedzy z danej dziedziny psychologii na zajęciach teoretycznych i obowiązkowych praktykach dopasowanych do wybranej specjalności. 

    Psycholog kliniczny, oprócz studiów magisterskich, ukończył czteroletnie szkolenie specjalistyczne, składające się z części teoretycznej i praktycznej, czyli staży realizowanych w zróżnicowanych pod względem specyfiki placówkach. Psycholog ma kwalifikacje pozwalające przeprowadzić diagnozę psychologiczną określonego obszaru (np. osobowości, intelektu) lub zaburzeń (np. depresji, lęku, otępienia), a dzięki temu wystawiać zaświadczenia, opinie i orzeczenia. Psycholog może także udzielać pomocy i wsparcia oraz edukować w specyficznych problemach natury psychicznej. Psycholog kliniczny może planować i prowadzić terapię. Psycholog nie ma uprawnień do prowadzenia farmakoterapii ani podejmowania decyzji co do hospitalizacji czy zdolności do pracy, chyba, że oprócz tytułu magistra psychologii ukończył także studia medyczne.

    Psychoterapeuta to osoba posiadająca wyższe wykształcenie, po którym rozpoczęła kurs lub szkolenie w zakresie psychoterapii w wybranym przez siebie nurcie. Najczęściej pierwotne wyższe wykształcenie stanowi psychologia, pedagogika i psychiatria, jednak wśród psychoterapeutów znaleźć można specjalistów wielu dziedzin. Szkolenie psychoterapeutyczne, zwykle czteroletnie, obejmuje kształcenie teoretyczne oraz praktykę nadzorowaną przez specjalistów danego nurtu. Nurty psychoterapii, nazywany inaczej paradygmatem lub teorią, różnią się od siebie poglądami na temat tego, co jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania psychicznego człowieka oraz co ma istotne znaczenie przy powstawaniu zaburzeń. Psychoterapeuta nie ma uprawnień do prowadzenia farmakoterapii ani podejmowania decyzji co do hospitalizacji czy zdolności do pracy, chyba, że poza zdobyciem uprawnień do prowadzenia psychoterapii, ukończył także studia medyczne.

     

    OŚRODEK POMOCY
    I EDUKACJI PSYCHOLOGICZNEJ
    GÓRNOŚLĄSKA 10

    62-800 Kalisz, ul. Górnośląska 10
    te. 62 751 19 82
    gornoslaska10.pl
    facebook.com/gornoslaska10

     

    Komentarze

    Najczęściej odwiedzane

    The browser you use is not supported by this application, probably because it lacks some critical features.
    For a better experience, please consider using this application with a supported browser.